شمارهٔ ۱۰۹ - بخل کوه مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر اشاره می‌کند که هرچند انسان‌ها دائماً به جمع‌آوری طلا و نقره (گنج) می‌پردازند و این کوه بزرگ از گنجینه‌ها پر است، اما در کنار آن، برف و یخ بر قله‌های آن نشسته است. به این ترتیب، او می‌گوید که در جهان بخل و حرص بر مادیات بیش از این نمی‌تواند وجود داشته باشد.