نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۳ - در زندان مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

روزن سمج مرا ز گردش گردون

رنگ سپیده زنند و گونه دوده

آینه او چو رنگ زد ز شب ابر

گردد بی شک ز صبح روز زدوده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تأثیرات و تغییرات روز و شب اشاره می‌کند. او می‌گوید که خورشید همواره در حال چرخش است و رنگ سپیده (صبح) هر گونه تاریکی (شب) را از میان می‌برد. آینه‌ای که به شب و ابر نگاه می‌کند، با روشن شدن صبح، از تیرگی‌ها پاک می‌شود. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده گذر زمان و تأثیر آن بر روشنایی و تاریکی است.