شمارهٔ ۱۲۳ - در زندان مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
روزن سمج مرا ز گردش گردون
رنگ سپیده زنند و گونه دوده
آینه او چو رنگ زد ز شب ابر
گردد بی شک ز صبح روز زدوده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تأثیرات و تغییرات روز و شب اشاره میکند. او میگوید که خورشید همواره در حال چرخش است و رنگ سپیده (صبح) هر گونه تاریکی (شب) را از میان میبرد. آینهای که به شب و ابر نگاه میکند، با روشن شدن صبح، از تیرگیها پاک میشود. به طور کلی، این شعر نشاندهنده گذر زمان و تأثیر آن بر روشنایی و تاریکی است.