شمارهٔ ۱۳۳ - ای خروس مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای خروس ایچ ندانم چه کسی
نه نکو فعلی و نه پاک تنی
سخت شوریده طریقیست تو را
نه مسلمانی و نه برهمنی
طیلسان داری و در بانگ نماز
به همه وقتی پیوسته کنی
مادر و دختر و خواهی که توراست
زن شماری به همه چنگ زنی
دین زردشتی داری تو مگو
گشتی از دین رسول مدنی
با چنین مذهب و آئین که توراست
از در کشتنی و باب زنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خروس اشاره میکند و او را به نوعی دردسر و ضدیت با اصول اخلاقی توصیف میکند. خروس نه تنها از دین خاصی پیروی نمیکند، بلکه به کارهای ناپسندی نیز مشغول است. با وجود ظاهری زیبا و بانگ بلند، در عمل، به آزار و اذیت دیگران میپردازد و به فساد اخلاقی متهم میشود. شاعر با انتقاد از رفتارهای خروس، به عدم پایبندی او به اصول مذهبی و اخلاقی اشاره میکند.