شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی
چو روی خویش مسعودی و چو رای خویش محمودی
به همت همچو خورشیدی به قدرت همچو گردونی
به سیرت همچو محمود به صورت همچو مسعودی
تو سیف دولت و دینی ابوالقاسم سرجودی
تو محمود بن ابراهیم مسعود بن محمودی
بپا اندر جهان دایم که کیهان را تو در خوردی
بزی شادان به عالم در که عالم را تو مقصودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر "شها خورشید کیهانی" به ستایش شخصیت و ویژگیهای فردی شخصی به نام محمود میپردازد. در این شعر به او به عنوان کسی که همتی چون خورشید و قدرتی همچون گردون دارد، اشاره میشود. محمود به عنوان نمادی از سعادت و دین معرفی شده و به او ویژگیهای نیک دیگری نیز نسبت داده میشود. شاعر از او میخواهد که در جهان حضوری فعال داشته باشد و بر این نکته تأکید میکند که وجود او برای عالم ضروری و خواستنی است.