شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
شعر سید محمد ناصر
دل من شاد کرد و خرم کرد
شدم از گرمی طبیعی پوست
همچو تشنه که آب باید سرد
بر دل من نشاط رامش یافت
زو تن من روان و جان پرورد
هیچ فاضل به گرد آن نرسد
گشته هر فاضلی به یادش گرد
در هنر فرد و یک جهانست او
یک جهان را چگونه خوانم فرد
این قصیده اگر چه دارد جمع
همه وصف نبرد و نعت نبرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر سید محمد ناصر به شادی و سرور دل اشاره دارد که شاعر را پر از نشاط کرده است. او خود را به تشنهای تشبیه میکند که باید آب سرد بیاشامد. دلش پر از عشق و انرژی شده و اشاره به هنر و فضائل او دارد که در سطح معنوی بینظیر است. شاعر تأکید میکند که فردی که در این عرصه بیهمتاست، نه تنها در بین افراد بلکه در کل جهان خاص است. این قصیده اگرچه درباره نبرد است، اما در واقع بسیاری از ویژگیهای دیگر را نیز توصیف میکند.