نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۵ - چشم و بینی ببست عزرائیل مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

جای تحسین چو دست مرگ از این

کرد سوی سقر همی تحویل

دهنش گنده بود و رویش زشت

چشم و بینی ببست عزرائیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به تحسین می‌پردازد و از لحظه‌ای صحبت می‌کند که عزراییل (فرشته مرگ) به سمت جهنم (سقر) می‌رود. توصیفاتی از ظاهر عزراییل آمده است که نشان‌دهنده‌ی زشتی و ترسناکی اوست. در واقع، این ابیات به تقدیر و تأمل در بقاء و مرگ می‌پردازد.