شمارهٔ ۸۳ - خشک و خالی مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
از من و تو همی بخواهد ماند
به جهان در دو جای خالی و خشک
من ز دیده کنم زمین پر خون
تو ز زلفین کنی هوا پر مشک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از دو نفر می‌خواهد که در یک دنیا با ستم و بی‌تدبیری باقی بمانند. او به درد و رنج خود اشاره می‌کند و می‌گوید که زمین از خون پر شده است، در حالی که طرف مقابل می‌تواند با زیبایی زلف‌هایش، هوای دنیا را معطر کند. به نوعی، شاعر از این دو شخصیت می‌خواهد که در تضاد با وضعیت نامطلوب کنونی، حضور و تأثیر مثبتی داشته باشند.