نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۶ - مدح و شکران مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

چه خدمت کرد شاها بنده تو

که با توست این چنین اعزاز و اکرام

ولیکن خسروا تو آفتابی

که هست این گیتی از تو گشته پدرام

تو دریایی و از دریا همه کس

لالی و درر یابد به اقسام

تویی بارنده ابر و ابر دایم

ببارد یکسره بر خاص و بر عام

چه دانم گفت شاها من ز شکرت

کنم شکرت به طاقت تا سرانجام

خداوند جهان پاداش بدهد

تو را ای شه بدین انعام و اکرام

ببند شکر پای بنده بستی

به منت بنده را کردی تو احکام

همیشه یار بادت چرخ گردون

نگهدار تو باد ای شاه قسام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به ستایش شاه می‌پردازد و از خدمات او به جامعه سخن می‌گوید. او تصویر می‌کند که شاه مانند خورشید و دریا برای مردم به ارمغان‌آورنده خیر و برکت است. همچنین از خداوند می‌خواهد که پاداش این خدمات را به شاه بدهد و در نهایت آرزو می‌کند که شاه همیشه در حمایت و همراهی با مردم باشد. این شعر به نوعی تقدیر و تشکر از شاه و بیان اعتماد و امید به آینده است.