شمارهٔ ۱۴۵ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به وصف لحظات شاد و پرمشغله‌ای می‌پردازد که در آن جمعی دور هم نشسته و آوازخوانی و نواختن ساز می‌کنند. او به احساسات حاکم بر آن لحظات اشاره دارد و توصیه به انصاف در شادی و جشن‌ها می‌کند. همچنین به سوزاندن اسپند (برای پاکی و خوش‌یمنی) و یادآوری نام خداوند در این میهمانی‌ها پرداخته می‌شود. در نهایت به تصویری از آوردن اسب بزرگ و قوی در میانه این مراسم اشاره می‌کند.