شمارهٔ ۱۴۷ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از درد و اندوه ناشی از عشق و جدایی صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که به خاطر عشق، جانش دچار اندوه است و از فراق معشوقش خوابش را از دست داده است. همچنین احساس می‌کند که دلش تحت تاثیر آتش جدایی نمی‌تواند تاب بیاورد و غم‌هایش به اندازه‌ای عمیق است که همچون آبی جاری، وجودش را پر کرده است.