شمارهٔ ۱۶۰ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تأمل دربارهٔ زندگی و تغییرات آن می‌پردازد. او می‌گوید که هر ابر را که ببیند، به نوعی غم و اندوه را احساس می‌کند. حتی اگر گل زیبا را در دست داشته باشد، prick از خار آن را تجربه می‌کند. روزها و زندگی او به شکل حصاری درآمده که او را محصور کرده است. او به این نکته‌ اشاره می‌کند که عمری از زندگی‌اش گذشته و روزگار به گونه‌ای تغییر یافته که بر او تأثیر گذاشته است.