شمارهٔ ۲۱۴ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شکوه گل‌ها و بلبل‌ها در باغ اشاره دارد. شاعر تصویر می‌کند که وقتی چهره بتان (زیبا) در باغ نمایان می‌شود، انگار آب حیات به جامی می‌ریزد. در هر چمنی صدای خوش بلبلان به گوش می‌رسد و شاعر از خواندن شعر بر روی گل‌ها می‌گوید، که این کار همراه با نوای دل‌نشین بلبلان است.