شمارهٔ ۲۲۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غمزه‌ و زیبایی معشوق بیمی دارد که بنیاد دلش را آشفته کرده است. او می‌گوید که عشق او به معشوق به قدری عمیق است که به اندازه‌ای به او وابسته شده که اگر یادش نکند، دلش بیچاره می‌شود. به‌طور کلی، شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر برای معشوقش است.