شمارهٔ ۲۲۳ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای طبع چو آتش از تو بس خوشنودم
کاندر فکرت همی نمایی دودم
چون نیست زمانه تمامت سودم
ارجو که به کام دل رسانی زودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از طبع خود به عنوان آتش یاد می‌کند و از آن خوشنود است زیرا در فکرش هم نشانه‌هایی از آتش و دود را می‌بیند. او به این موضوع اشاره دارد که زمانه به او سودی نمی‌رساند و امیدوار است که به زودی به آرزوی دلش برسد.