شمارهٔ ۲۶۹ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
من دوش که از هجر تو در تاب شدم
جان تو که گر چو شمع در خواب شدم
از دیده و دل در آتش و آب شدم
بر جام چو بر آینه سیماب شدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق و درد ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در غم هجران محبوبش به شدت دچار رنج و التهاب شده و جانش مانند شمع در خواب سوخته است. او همچنین احساس می‌کند که در درونش همچون آتش و آب در حال سوختن و ذوب شدن است و به تصویر دیگری از خود در آینه نگاه می‌کند که همچون سیماب (جیوه) بی‌ثبات و ناپایدار است. این اشعار نشان‌دهنده شدت احساسات و ناپایداری روانی شاعر در اثر دوری معشوق است.