شمارهٔ ۲۷۰ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از دورانی سخن می‌گوید که از رحم مادر (جایی که زندگی آغاز می‌شود) به چالشی به نام "زندانی" افتاده است. او به نوعی از سختی‌ها و محدودیت‌هایی که در زندگی تجربه کرده، اشاره می‌کند و می‌گوید که این محدودیت‌ها (بند و زندان) او را شکل داده‌اند. در واقع، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که این محدودیت‌ها بخشی از سرنوشت او بوده و به نوعی او را به جایی که اکنون هست هدایت کرده‌اند.