شمارهٔ ۲۹۶ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به سرنوشت و تقدیری که در زندگی‌اش دارد اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچکس نمی‌تواند به عمق افکار و اندیشه‌های او پی ببرد و به همین دلیل، هیچ کس تاب و توان درک آن را ندارد. به عبارتی، او احساس می‌کند که قضا و تقدیرش بر او حاکم است و هیچ چیز نمی‌تواند آن را تغییر دهد.