شمارهٔ ۲۹۷ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر دل شکستگی و ناامیدی شاعر است. او احساس می‌کند که درد و رنجش به مانند شمشیری در کلماتش است، اما نمی‌تواند به راحتی احساستش را بیان کند. به نوعی، شخصی که او را رنجانده، باعث شده که نتواند به راحتی صحبت کند و احساساتش را آزادانه ابراز کند.