شمارهٔ ۳۲۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از روز می‌خواهد که به شب تبدیل نشود و امروز را شبیه به رنج و آزار نبیند. او از روز دلش می‌خواهد که برایش روشنایی بیاورد و اگر روز از او دور باشد، غم او نیز دور نخواهد بود.