شمارهٔ ۳۲۳ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساسات عمیق شاعر اشاره دارد. او می‌گوید وقتی غمگین است، نمی‌تواند خود را به کسی نشان دهد و همچون بنفشه‌ای خموش می‌ماند. او حتی اگر دلش پر از درد باشد، نمی‌خواهد دردش را برای دیگران بازگو کند و همچون پسته‌ای که دهنش بسته است، از بیان احساساتش خودداری می‌کند. در کل، شاعر از تنهایی و پنهان‌کاری در برابر دیگران سخن می‌گوید.