نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۲ مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای شمع شدم به عشق پروانه تو

خوانند مرا به شهر دیوانه تو

امروز منم ز خویش و بیگانه تو

تن تافته چون رشته یکدانه تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق به محبوب خود سخن می‌گوید و خودش را به شمعی تشبیه می‌کند که برای پروانه‌اش می‌سوزد. او از احساس دل‌باختگی و دیوانگی‌اش در اثر عشق به معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که امروز به خاطر این عشق، هیچ گونه وابستگی به خود یا دیگران ندارد و تنها در پی محبوبش است. همچنین، او خود را به رشته‌ای که به تن محبوبش بافته شده تشبیه می‌کند که نشان‌دهنده‌ی نزدیکی و وابستگی عمیق او به معشوق است.