شمارهٔ ۳۵۴ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند که بر کوهم در شب ز اندوه
گریان باشم تا به گه بانگ خروه
همقامت تو چو سرو بینم بر کوه
هرگز نشوم ز دیدن کوه ستوه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از احساس اندوه خود در شب می‌گوید که در کنار کوه در حال گریستن است. او اشاره می‌کند که حتی اگر همقامت و زیبای تو را در کنار کوه ببیند، هرگز از زیبایی و جذابیت کوه خسته نخواهد شد.