شمارهٔ ۳۶۵ مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مرهم گفتم تو با دل ریش همی
تا بندیشم من از بدانیش همی
نعمت شودم زمان زمان بیش همی
یادم ناید ز نعمت خویش همی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از درد و رنج دل سخن میگوید و به زمانی اشاره دارد که با محبت و عشق میتواند به آرامش برسد. او در عین حال احساس میکند که از نعمتهای زندگی غافل است و یادش نمیآید که چه خوبیهایی دارد. بهطور کلی، این اشعار تأملی بر روی دلشکستگی و نیاز به محبت و یادآوری نعمتهاست.