شمارهٔ ۳۹۲ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر او را با غنچه و نرگس مقایسه می‌کند و می‌گوید که زیبایی‌اش از آفتاب نیز بیشتر است و او را با ماه دو هفته‌ای که نور بیشتری دارد، تشبیه می‌کند. به طور کلی، شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود ستایش می‌کند.