شمارهٔ ۳۹۷ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بحث درباره تن و روح انسانی می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که بدن انسان با چرخ زمان و شرایط زندگی در حال مبارزه است و احساس دلتنگی در آن تأثیری ندارد. او به تن هشدار می‌دهد که اگر تغییر نکند و احساسات خود را رها نکند، مانند سنگ سخت و بی‌تحرک می‌شود. پس باید از حالت ساکن خارج شود و در برابر چالش‌ها بایستد.