شمارهٔ ۳۹۶ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از رنج و دردهای عشق سخن می‌گوید و می‌نویسد که هیچ‌کس به اندازه او در عشق ناراضی و ناشاد نیست. او به احساسات خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر نسیمی به او بوزد، صدای فریادی از درونش برمی‌خیزد، مانند چنگی که از هر رگ او نواخته می‌شود.