شمارهٔ ۵۹ مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان درد و رنج دل و عواقب ناشی از آن می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که تنها دیده، رنج دل را درک می‌کند و گناهی که بر آن وارد شده است، قابل شناسایی نیست. همچنین، در جهان هیچ جلوه‌ای از دیده وجود ندارد و بنابراین، درد و خون دل به نوعی از چشمانش سرازیر شده است.