شمارهٔ ۱۲ - سپندارمذ ماه مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شروع فصل بهار و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند. سپندارمذماه، که آخرین ماه سال است، مژده می‌دهد که به زودی چمن‌ها زنده و زیبا خواهند شد. پرندگان و درختان در آغوش بهار رشد می‌کنند و باران بهاری بر زمین می‌بارد. شاعر همچنین به بزرگی و سلطنت اشاره کرده و امیدوار است که سال نو با خوشی و نیکویی آغاز شود. او به شکوه و زیبایی که از طبیعت و فصول به وجود می‌آید، تأکید می‌کند و در نهایت از بزرگی و رفعت پادشاه الهام می‌گیرد.