شمارهٔ ۷ - مهر ماه مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش سلطانی به نام ارسلان مسعود می‌پردازد و بیان می‌کند که نشستن بی‌نوشیدنی گناه است. روزها و چهره دوستان روشن و زیباست، در حالی که دشمنان چهره‌ای سیاه دارند. شاعر به مقام و عزت سلطنت او اشاره می‌کند و می‌گوید که همه شاهان زیر دست او هستند. همچنین، به اهمیت و عظمت کعبه و پیشگاهی که اورا به خود اختصاص داده، تأکید می‌کند. در نهایت، او را یکتا و فراتر از دیگران می‌داند و ایوانش را نماد عزت و قدرت می‌خواند.