شمارهٔ ۲۶ - اشتاد روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فع
اشتاد روز و تازه ز گل بوستان
ای دوست می ستان ز کف دوستان
در بوستان نشین و می لعل نوش
زیرا که سبز گشت همه بوستان
بر کام کامگاریم امروز ما
از شاه کامگار ملک ارسلان
ای صاحب قران که نبیند چو تو
چشم سپهر گردون صاحبقران
در دهر تا زمانه بپاید به پای
در ملک تا سپهر بماند بمان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی اشاره دارد. شاعر از دوستش می‌خواهد که از دوستان خود بستاند و در بوستانی پر از گل و سرسبز بنشیند و نوشی از شراب لعلین بنوشد. او به کامگاری و خوشی روزگار اشاره می‌کند و از شخصیتی بزرگ به نام "ملک ارسلان" یاد می‌کند. در انتها، شاعر به اهمیت دوام و پایداری در زمان و مکان اشاره می‌کند.