شمارهٔ ۲۸ - رامیاد روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون روز رامیاد نیاری ز می تو یاد
زیرا که خوشتر آید می روز رامیاد
خاصه به یاد شاه ملک ارسلان که چرخ
هرگز نداشتست چو او هیچ شاه یاد
آن آسمان دولت و آن آفتاب ملک
آن پادشاه عادل و آن شهریار راد
بسیار دید ملک چو او عادلی ندید
بسیار داد چرخ چو او خسروی نداد
شادست تخت و تاج ز جاه و جلال او
تا تاج و تخت باشد و با تاج و تخت باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به یاد روزی خوش و لذت‌بخش می‌اندیشد که با می‌نوشیدن همراه است. او به یاد شاه ملک ارسلان، پادشاهی عادل و نیکوکار اشاره می‌کند و او را بی‌نظیر می‌داند. شاعر معتقد است که هیچ شاهی به خوبی او یاد نمی‌شود و به عدالت و بخشش‌های او اشاره می‌کند. او همچنین از جلال و شکوه تاج و تخت ارسلان سخن می‌گوید و این موضوع را منبع شادی می‌داند. در نهایت، یادآوری از شکوه و عظمت او برای شاعر مهم است و او را مایه‌ی سرافرازی می‌داند.