شمارهٔ ۳۹ - صفت دلبر واعظ باشد مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای مزین شده به تو منبر
خلق بر روی خوب تو نظار
یا مده خلق را تو چندین پند
یا دل من به بیهده مازار
ور همی کرد بایدت تذکیر
زلف رقاص و چشم مست مدار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر از معشوق میخواهد که مردم را نصیحت نکند و دل خودش را به درد نیاورد. همچنین هشدار میدهد که معشوق نباید غرق در زلف زیبای خود و چشمان خمارش شود. شاعر به نوعی حسرت و longing (دلتنگی) خود را از این زیباییهای معشوق ابراز میکند.