نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ - صفت دلبر صیاد بود مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای بت صیاد جز از تو که دید

صیدی که صید کند در جهان

آلت تو غمزه و ابروی توست

صید تو زین روی دلست و روان

این نه شگفتست بتاز آنکه هست

آلت صیادان تیر و کمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که او مانند یک صیاد است که با نگاه و ابرویش دل‌ها را شکار می‌کند. شاعر بر این باور است که صید واقعی، دل‌ها و روح‌ها هستند و این زیبایی نه تنها شگفت‌انگیز نیست، بلکه طبیعی است، زیرا ابزار صیادان معمولاً تیر و کمان هستند، اما در اینجا، ابزار معشوق فقط نگاه و جذبه اوست.