شمارهٔ ۵۵ - صفت دلبر صیاد بود مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای بت صیاد جز از تو که دید
صیدی که صید کند در جهان
آلت تو غمزه و ابروی توست
صید تو زین روی دلست و روان
این نه شگفتست بتاز آنکه هست
آلت صیادان تیر و کمان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوق اشاره میکند و میگوید که او مانند یک صیاد است که با نگاه و ابرویش دلها را شکار میکند. شاعر بر این باور است که صید واقعی، دلها و روحها هستند و این زیبایی نه تنها شگفتانگیز نیست، بلکه طبیعی است، زیرا ابزار صیادان معمولاً تیر و کمان هستند، اما در اینجا، ابزار معشوق فقط نگاه و جذبه اوست.