شمارهٔ ۵۸ - صفت دلبر دیبا بافست مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
ای بت دیبا رخان به دو رخ دیبا
تا نکنی پاره پاره صد دل پر خون
رشته مگر عاشق است بر لب تو زان
تافته داری همیش چون من محزون
ای دو لب تو عقیق و در دو عقیقت
دو رده درست هر دو صافی و مکنون
باشد منظوم در برشته ولیکن
در تو منظوم و رشته از در بیرون
در نه بر آن دو لب تو عاشق گشته ست
چون که بپیچید اندر آن دو لبت خون
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت دو لب معشوق اشاره دارد. شاعر با تمجید از زیبایی لب‌ها، به احساسات عاشقانه‌اش پرداخته و نگران این است که عشق او به این زیبایی پاره‌پاره شود. لب‌های معشوق به مانند عقیق توصیف شده و نشان از خلوص و زیبایی دارد. در نهایت، شاعر به عمق عشق و احساس درد ناشی از آن اشاره می‌کند که در این زیبایی نهفته است.