مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۲۰۳ - ستایشگری — نیست گشت از هوای خود عالم
- شمارهٔ ۲۰۵ - هنرنمایی در مدیح سلطان مسعود — تنم از رنج گرانبار مکن گو نکنم
- شمارهٔ ۲۰۱ - گله از خلف وعده خواجه بوطاهر — من که مسعود سعد سلمانم
- شمارهٔ ۲۰۶ - هم در ستایش او — گر یک وفا کنی صنما صد وفا کنم
- شمارهٔ ۲۰۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعود — زبان دولت عالی به بنده داد پیام
- شمارهٔ ۲۰۸ - شکایت از زندان و ستایش سلطان — خدایگانا بخرام و با نشاط بخرام
- شمارهٔ ۲۰۲ - مدح ابوالفرج نصر بن رستم — افتخار اهل تیغ ای صاحب اهل قلم
- شمارهٔ ۲۰۴ - مدیح علاء الدوله مسعود — شاهان پیش را که نکردند جز ستم
- شمارهٔ ۲۱۶ - تفاخر به دانش و گوهر خویش — هر آن جواهر کز روزگار بستانم
- شمارهٔ ۲۱۴ - در حسب حال خویش و مدح سیف الدوله محمود — کار آنچنان که آید بگذارم
- شمارهٔ ۲۱۵ - ستایش پادشاه — تو را بشارت باد ای خدایگان عجم
- شمارهٔ ۲۰۹ - مدح عمادالدوله ابوسعد بابو — نهاد زلف تو بر مه ز کبر و ناز قدم
- شمارهٔ ۲۱۲ - هم در آن موضوع و توسل به خواجه بونصر — شخصی به هزار غم گرفتارم
- شمارهٔ ۲۱۳ - مدح خواجه ابوطاهر — خواجه بوطاهر ای سپهر کرم
- شمارهٔ ۲۱۱ - داستان سیه روزی — اوصاف جهان سخت نیک دانم
- شمارهٔ ۲۱۰ - ناله از تیره بختی خود و امتداد گرفتاری — از کرده خویشتن پشیمانم
- شمارهٔ ۲۱۹ - هم در ستایش او — آمد صفر امروز چو دی رفت محرم
- شمارهٔ ۲۱۸ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستم — از قد تو سرو بوستان سازم
- شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود — سپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم
- شمارهٔ ۲۱۷ - هم در آن مقوله — چون مشرفست همت بر رازم
- شمارهٔ ۲۲۱ - در مدح سلطان محمود — شب دراز و ره دور و غربت و احزان
- شمارهٔ ۲۲۴ - چیستان و مدح آن سلطان — گوهری جان نمای و پاک چو جان
- شمارهٔ ۲۲۲ - مدح علاء الدوله سلطان مسعود — دولت جوان و ملک جوان و ملک جوان
- شمارهٔ ۲۲۳ - ستایش سلطان ابراهیم — همه زمین و زمان خرمست و آبادان