مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۱۷۷ - ناله از گرفتاری — چو گوگرد زد محنتم آذرنگ
- شمارهٔ ۱۸۱ - ستایش سیف الدوله محمود — ولایت مه شعبان به روزه شد تحویل
- شمارهٔ ۱۸۰ - مدیح علاء الدوله سلطان مسعود — همیشه دشمن مالست شاه دشمن مال
- شمارهٔ ۱۷۹ - مدح سیف الدوله محمود و تهنیت فتح اگره — دو سعادت به یکی وقت فراز آمد تنگ
- شمارهٔ ۱۷۸ - شکایت از حاسدان — تاکیم از چرخ رسد آذرنگ
- شمارهٔ ۱۸۲ - مدح امیر ابوالفرج نصر بن رستم — خجسته بادا بر خواجه عمید اجل
- شمارهٔ ۱۸۴ - توصیف اسب و مدح سلطان مسعود — شاد باش ای هیون آخته یال
- شمارهٔ ۱۸۳ - ثقة الملک طاهربن علی را ستوده است — به طاهر علی آباد شد جهان کمال
- شمارهٔ ۱۸۹ - تفاخر و شکوی — تخم گشت ای عجب مگر سخنم
- شمارهٔ ۱۸۷ - یکی از بزرگان را ستاید — زهی به مهتری اندر ز مهتران اول
- شمارهٔ ۱۹۱ - ابراز خلوص نسبت به یکی از اکابر — ای آن که چون ز جاه تو بر تو ثنا کنم
- شمارهٔ ۱۹۰ - مدح یکی از خواجگان عصر — من که مسعود سعد سلمانم
- شمارهٔ ۱۹۲ - مدیح سیف الدوله محمود — به پادشاه زمانه زمانه شد پدرام
- شمارهٔ ۱۸۶ - تهنیت جلوس ملک ارسلان — به عون ایزد روز رفته از شوال
- شمارهٔ ۱۸۸ - ستایش رئیس ابوالفتح بی عدیل و شکایت از گرفتاری — عمرم همی قصیر کند این شب طویل
- شمارهٔ ۱۸۵ - هم در ثنای آن شهریار — ای اختیار ایزد دادار ذوالجلال
- شمارهٔ ۱۹۵ - شکوه از گرفتاری، ناله از بدهکاری — روز تا شب ز غم دل افگارم
- شمارهٔ ۱۹۴ - به سلیمان اینانج بیک فرستاده است — خوشم کردی ای قاصد خوش پیام
- شمارهٔ ۱۹۸ - مدح سیف الدوله محمود — چو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیم
- شمارهٔ ۱۹۳ - مدح سلطان و اظهار شکران — ای نام تو بخشیده بخشنده اقسام
- شمارهٔ ۱۹۶ - ایضا شکوه و ناله — از دو دیده سرشک خون بارم
- شمارهٔ ۱۹۷ - تیمار خواری — تیر و تیغست بر دل و جگرم
- شمارهٔ ۱۹۹ - ستایش قلم و گریز به مدح خواجه منصور بن سعید — من بدین آخته زبان قلم
- شمارهٔ ۲۰۰ - نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعید — تا کی دل خسته در گمان بندم