شمارهٔ ۳۵ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
مشو با روی آتشناک، شب‌ها شمع محفل‌ها
که می‌سوزند بال آرزو پروانه دل‌ها
دم مردن، به سختی جان من دل از تو برگیرم
مرا در کار آسان بین چنین افتاده مشکل‌ها
فشاندم قطره‌های اشک در کویش، چه دانستم
کزان تخم وفا، گل‌های حسرت روید از گل‌ها
همان از بد‌گمانی گوش بر آواز او باشم
اگر صد بار شب‌ها بشنوم غوغای محفل‌ها
درین ره نیست غیر از جان سپردن چاره‌ای، میلی
که سخت افتاده‌ام از پا ودر پیش است منزل‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد جدایی است. شاعر به شب‌ها و شمع‌های محفل‌ها اشاره می‌کند که همچون پروانه‌ای در آتش می‌سوزند و آرزوهای دل را می‌سوزانند. او در لحظه‌های سختی که نزدیک به مرگ است، از عشق خود دل می‌کند اما این کار برایش سخت و دشوار است. شاعر احساساتی چون اشک ریختن و حسرت را در کوچه‌های عشق تجربه می‌کند و به خود می‌گوید که باید به صدای دل‌شکسته‌اش گوش دهد، حتی اگر بارها در شب‌ها صدای دیگران را بشنود. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که چاره‌ای جز جان سپردن در این راه ندارد و با وجود مشکلات زیاد، ادامه مسیر را می‌بیند.