شمارهٔ ۴۴ میلی
میلی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
ناله‌ام را کاش نشناسد که این فریاد کیست
شاید آن نامهربان پرسد که از بیداد کیست
هر دم اظهار پشیمانی کند از کشتنم
این سخن تا بهر تسکین دل ناشاد کیست
پیش او گفتم بد غیر و نیامد در عتاب
بی‌خبر از گفت‌وگویم باز تا از یاد کیست
طعنه امروز غیر آزرده‌ام دارد، که باز
بر سر آزارم از دلگرمی امداد کیست
آشکار سوی من بینیّ و من در اضطراب
کاین فریب از بهر صد خاطر آزاد کیست
چند روزی شد که خرسند است میلی، تا دگر
تکیه‌اش از سادگی بر عهد بی‌بنیاد کیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این قطعه به بیان احساسات دردناک و ناامید خودش می‌پردازد. او نگران است که ناله‌اش شناخته نشود و نامهربانی دیگر سرانجام درباره‌ی رنجش او سؤال کند. وی از تکرار پشیمانی و ناکامی در رابطه‌ای سخن می‌گوید و به این نکته اشاره دارد که رابطه‌اش با شخص مورد نظرش بی‌احساس و سطحی است. شاعر از طعنه‌های دیگران رنج می‌برد و از بی‌اعتنایی طرف مقابلش احساس خشم و اضطراب دارد. او از تفاوت رفتار طرف مقابل در روزهای گذشته و حال ابراز تعجب می‌کند و به سادگی خود در اعتماد به این رابطه اشاره می‌کند. این شعر در مجموع به بیان احساسات تنهایی، ناامیدی و بی‌وفایی می‌پردازد.