شمارهٔ ۷۵ میلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان درد و رنج خود از عشق و جدایی می‌پردازد. پروانه‌ای که به خاطر عشقش در خاموشی و پنهان‌کاری گرفتار است و در زمانه، سرانجام به چراغی اشاره دارد که نورش به دردهای او افزوده. شاعر می‌پرسد که آیا کسی غیر از او به بیان احساساتش پرداخته است. همچنین، شب و درد دلش در سر بالینش را توصیف کرده و از بی‌خوابی ناشی از عشق سخن می‌گوید. در نهایت، او از رقیبش می‌پرسد که چرا به او خنده زده و از بوی خوش عطر یار بهره‌مند است.