نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۹ میلی

میلی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

حیا گر ز عاشق به غایت خوش است

ولی از بتان بی‌نهایت خوش است

دلا هر دم از یار، بهر فریب

به پیش رقیبان شکایت خوش است

چنان خو گرفتیم با ناخوشی

که دلدار ما بی‌عنایت خوش است

ترا با من بی‌زبان پیش غیر

به چشم و به ابرو حکایت خوش است

بجز قصهٔ عشق، میلی مگوی

که در عاشقیها روایت خوش است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حال و هوای عاشقان است. شاعر می‌گوید که حیا از عشق بسیار لذت می‌برد، اما خود معشوق بیشتر از بت‌ها خوشحال است. او همچنین اشاره می‌کند که دلبرش از بی‌توجهی‌اش خوشحال است و عاشق برای فریب دیگران از معشوقش شکایت می‌کند. شاعر با اشاره به عادت به ناخوشی، می‌گوید که آن‌ها به این وضعیت عادت کرده‌اند. در پایان، او تأکید می‌کند که عشق تنها داستانی است که باید نقل شود و دیگر هیچ میلی به غیر از عشق نداشته باشد.