شمارهٔ ۹ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و longing (دلتنگی) است. شاعر از معشوق می‌خواهد که نقاب خود را کنار بگذارد تا آفتاب خجلت او را ببیند. زندگی بدون وصال معشوق را بی‌معنا می‌داند و عشق بدون زیبایی معشوق را عذاب می‌شمرد. شاعر از صبر خود در برابر دوری معشوق می‌گوید و اشاره به تصوری از ایمان و دین دارد که در عشق واقعی نمی‌گنجد. او از معشوق می‌خواهد که با آمدن به نزد او، همه سوالات را جواب دهد و از دوری او ابراز خستگی می‌کند. در نهایت، بی‌وفایی و شکستن عهدها در عشق را بیان می‌کند.