شمارهٔ ۱۱۸ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به روشنی احساسات عمیق خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او می‌گوید وقتی محبوبش در کنار اوست، شب تارش مانند نور شهب به درخشان می‌شود و غم‌هایش تبدیل به شادی می‌گردد. اما زمانی که محبوبش دور است، چشمانش از درد و غم پر می‌شود و زندگی‌اش به شب تاریکی تبدیل می‌شود.