شمارهٔ ۲۲۳ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از غم و اندوهی که بر دلش سنگینی می‌کند سخن می‌گوید و اشاره دارد که این غم ناشی از عشق و آرزوی اوست. او همچنین از خالی بودن خمخانه (محل نوشیدن) و ارتباط آن با درد و رنج دلش صحبت می‌کند. در نهایت، به تضاد بین رنگ می (شراب) و نیرنگ‌های دل اشاره می‌کند، که نوعی جستجو برای آرامش در میان دردهاست.