شمارهٔ ۲۹۳ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ناتوانی پزشک در درک درد و رنج بیماران اشاره می‌کند. او می‌گوید که پزشک چون در جزر و مد احساسات غمگین است، نمی‌تواند صدای ناله و شکایت بیماران را بشنود. عطار (شاعر) نیز بیان می‌کند که برای درمان بیماران، جز زهر حوادث و تلخی‌ها چیزی در "دکان" (سمت پزشکان) وجود ندارد. به عبارت دیگر، پزشکان نمی‌توانند به طور کامل درد بیماران را درک کنند و تنها داروهای تلخ و سختی‌ها را عرضه می‌کنند.