شمارهٔ ۲۹۴ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در سینه چودوزخ آتشی کردم من
چون باد سحر هنوز دم سردم من
هرکس که شنید دردم از من بگریخت
گفتی که مگر صورت آن دردم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از درد و آتش درون خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در دلش آتشی افروخته است و هنوز هم خنک از باد صبح می‌وزد. هر کسی که درد او را می‌شنود، از او فرار می‌کند و گویی دردش آن‌قدر عمیق و زجرآور است که تحملش برای دیگران دشوار است.