شمارهٔ ۳۰۸ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای صبح خجل ز روی فرخنده تو
خورشید به بزم حسن شرمنده تو
تا دامن دیده شکرستان گردد
زین شهد که ریزد از شکر خنده تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی صبح و خورشید است که با دیدن روی زیبا و خندان محبوب، شرمنده می‌شوند. شاعر می‌خواهد بگوید که وقتی نور چهره محبوب به چشمش می‌افتد، دنیای اطرافش به sweetness و زیبایی تبدیل می‌شود. به طور کلی، شعر احساس شگفتی و تحسین نسبت به زیبایی معشوق را نشان می‌دهد.