شمارهٔ ۴۲ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانم در سینه بر رخ غم بسته ست
در زاویه تن چو بلا بنشسته ست
گوئی که ز سنگ عشق پای دل من
چون پشت مراد از فلک بشکسته ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عمق غم و درد درون خود صحبت می‌کند. قلبش به خاطر غم و مشکل در وجودش گرفتار است و حس می‌کند که عشقش باعث شده قلبش به مانند سنگی محکم و شکسته کار کند. او از شرایط سختی که در آن قرار دارد، به تصویر می‌کشد که به شدت متاثر از عشق و مشکلات زندگی است.