شمارهٔ ۶۲ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شست
پائی که ره وصل به سر می پیوست
زان دست کنون در غم دل دادم پای
زان پای کنون بر سر دل دادم دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسی درونی اشاره می‌کند که ارتباطی عمیق و عاشقانه را توصیف می‌کند. دستان و پاهایی که به هم پیوسته‌اند، نمادی از عشق و وصال هستند. او از غم و دل‌تنگی خود صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه احساساتش به صورت متقابل در حال تغییر و تحول است. به طور کلی، این شعر بیانگر تعامل و تبادل عواطف در دوستی یا عشق است.