نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح مظفر الدّین شاه و صدر اعظم محیط قمی

محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

به آب و رنگ، دو گل راست اعتبار یکی

گل بهشت یکی، طلعت نگار یکی

غذای روح من آمد، دو راح روحانی

شراب عشق یکی، لعل نوش یار یکی

مرا کشد به سوی خویش، دوست با دو کمند

کمند شوق یکی، زلف تابدار یکی

به طرّه ی تو ، تعلق گرفته اند دو چیز

دل شکسته یکی، نافه ی تتار یکی

به سایه ی قد تو، یافت تربیت دو نهال

نهال عمر یکی، سرو جویبار یکی

فضای بزم جهان از دو نور روشن شد

فروغ مهر یکی، رأی شهریار یکی

علی الدوام نماید دو کار شاه جهان

ظهور عدل یکی، جود بی شمار یکی

بر آستان شهنشه، دو چاکرند بزرگ

بلند چرخ یکی، صدر کامکار یکی

به صدر اشرف اعظم، دو شیوه ختم شده

به روز جود یکی، پاس شهریار یکی

دو آیت است زکف کریم راد ملک

وسیع بحر یکی، ابر نوبهار یکی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی دو عنصر مهم و تأثیرگذار در زندگی و جهان است که به زیبایی و عشق اشاره دارد. شاعر به ارتباط و تأثیر این دو عنصر بر روح و روان انسان می‌پردازد. گل بهشت و طلعت نگار نماد زیبایی هستند، در حالی که شراب عشق و محبت به روح تغذیه می‌دهد. همچنین، زلف و طره معشوق و دل شکسته به ارتباط عمیق عاطفی اشاره دارند. شخصیت‌های بزرگ مثل شهریار و مسائل معنوی مانند ظهور عدل و جود نیز مطرح شده‌اند. در نهایت، شعر نشان‌دهنده‌ی پیوند عمیق میان زیبایی، عشق و عدالت در زندگی است.