شمارهٔ ۹۹ - در وصف قوش شکاری گوید محیط قمی
محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گه نخجیر زوبین چنگ قوشم
نماید صید دل تاراج هوشم
کبوتر چیست شاهین قوی چنگ
بود چون صعوده در چنگال قوشم
پری از وی به صد مرغ بهشتی
اگر بدهم بسی ارزان فروشم
صدای شهپرش هنگام پرواز
چون صوت قدسیان آید به گوشم
چو این فرخنده طایر گشت رامم
مدام از جام عشرت باده نوشم
سرودم از زبان خواجه این نظم
از آن رو دلربا آمد خروشم
امین خلوت شاه زمانه
امیر نیک خوی جرم پوشم
دعای دولت شه روزگاری است
بود ورد زبان هرشب چو دوشم
نیارم دم زدن نزد امینی
محیطا زآن سبب دایم خموشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساسات و اندیشه‌های خود را درباره پرندگان و زیبایی پرواز آنها به تصویر می‌کشد. او کبوتر و شاهین را توصیف می‌کند و تشبیهاتی به زیبایی و قدرت آنها دارد. شاعر همچنین به باده‌نوشی و لذت از زندگی اشاره می‌کند و از وجود یاری وفادار که نماد امنیت و آرامش است، یاد می‌کند. در پایان، شاعر به دعا و آرزوهای خوب برای دیگران می‌پردازد و به دلیل وجود این امین، خود را در سکوت و آرامش می‌بیند.